-
                              सुखाएवढं...

"जीवनाला चाळणीत घेवून
फक्त सुख का बाजूला काढतेयस...?
दुःखाला पण सोबत घे...
कारण खरं जीवन जगायला तेच शिकवत असतं...
दुःख जवळ असल ना कि,
माणसातला खरा माणुस ओळखता येतो..
नायतर मुखवटा लावून चांगली
वागणारी ही माणसाची जात;
उत्तम अभिनय करण्यात निष्णात आहे...
दुखाबरोबर वावरत असताना
आपण थोडेसे डोकावतो स्वतःतही...
शोधू लागतो चुकलेल्या वाटा,
आणि लपलेला आत्मविश्वासहि...
कधी कधी होते यात अश्रुना वाट मोकळी..
होवू दे ना...चांगलं असतं...
किती कुरूप दिसतो आपण यात;
हे आपलं आपल्याला कळतं...
म्हणून म्हणतो घे सोबत त्याला...
किम्मत खऱ्या सुखाची कळण्यासाठी
जरूरी आहे ते...सुखाएवढचं..."
                                                        -अभि

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

नायिका

-
Image
                               नायिका             "तुम्हारी अनुपस्थिति मेरे जीवन का सबसे बड़ा अभाव रहेगी। जब झाँक के देखता हूँ अतीत के पन्नो को तो तुम्हारा अस्तित्व साफ़ नज़र आता है, तुम्हारा मुझमें मुझसे ज़्यादा होना महसूस होता है और ख़ुद अस्तित्वहीन होने का आभास होता है।         ऐसा लगने लगता है कि तुम हमेशा से इस कहानी की नायिका रही हो। अद्वितीय, निडर, निश्छल, छंद या किसी लय सी लड़की, जो अपने किरदार को बख़ूबी निभा रही हो और संघर्ष कर रही हो अपने प्रेम को पाने के लिए।            कहते है की स्त्री हमेशा से अलग अलग तरीको से प्रेम को व्यक्त करती है और पुरुष उसी प्रेम को सिद्ध करता है। पर यहाँ व्यक्त और सिद्ध तुमने ही किया। तुमने ही कहानी को नया आयाम दिया। उसमें नए रंग भरे। सिर्फ़ तुम ही चाहती थी की यहाँ प्रेम विजय हो। और मैं अव्यक्त सा अपने ही आप मैं खोया रहा। तुम्हारे प्रेम को देख कर भी अनदेखा करता रहा। और सोचता रहा की यहा...
Read more

पत्र...

-
Image
" पत्र. ..."   पेनाने नाही तर आसवांनी लिहलेलं... एक पत्र आहे तुझं, मी जपूण ठेवलेलं...             धूळ होती थोडी,             आणि मळकटलेला कागद...             हाताने पूसून त्याला             उचललं मी अलगद... वाचलंय मी ते कितीदातरी, पण पुन्हा वाचावसं वाटलं... आठवणींच्या त्या गावात  पुन्हा धुकं दाटलं...              त्यात शब्द होते मोजकेच;पण              भावना मात्र ठासून भरलेल्या...              एवढ्याशा त्या तुकड्यात,              साऱ्या आठवणी दडलेल्या... प्रत्येक वेळी वाटतं, फाडून टाकावं याला... जळजळत्या त्या अग्निकुंडात, जाळून टाकावं याला...                बुध्दी "हो" म्हणते याला,                पण मन मात्र "नाही" म्हणते...     ...
Read more

शून्य...

-
Image
                                  शून्य                               चिखलात पाय रुतावा आणि जितका तो बाहेर काढण्याचा प्रयत्न करावा तितका तो खोल जावा...असं काहीसं आयुष्य झालयं. अभिमन्युसारखं चक्रव्यूह भेदन्याचं कौशल्य यावं मात्र त्यातून बाहेर पडणं न जमावं...काहीसं असचं..! फक्त इथे कौरव नाहीत आणि अभिमन्युच्या मृत्युचा सुड घेणारा अर्जुनासारखा बाप सुद्धा...                 प्रत्येकवेळी घेतलेला निर्णय चुकावा आणि त्याबरोबर आयुष्यच चुकत जावं..असं काहीसं घडतयं..कारण इथे आयुष्यरथाचा सारथी बनून वाट दाखवणारा कृष्ण नाहीये...खंत कृष्ण नसल्याची नाहीये तर कृष्ण बनून रस्ता चुकवणाऱ्या त्या खोट्या माणसांवर विश्वास ठेवण्याची आहे. जी तुम्हाला पावलोपावली सापडतात..कृष्णाचं सोंग घेवून!             वरकरणी सोप्प आणि सहज वाटणारं जगणं ज्यावेळी क्लिष्ट होवून बसतं त्यावेळी आपल्या ...
Read more